1

Nee hè! denkt Debby als ze haar straat in fietst. Sofie is er. Haar zus is al zo’n pestkop, maar met Sofie erbij zijn het echt twee bitches. Ze zet haar fiets in de tuin en gaat naar binnen. Gelukkig, die twee zitten boven, dan heeft ze tenminste geen last van ze. Ze schenkt een cola voor zichzelf in en zet mtv aan. Eigenlijk moet ze leren, ze hebben morgen een proefwerk Engels en vanavond moet ze naar hiphoples. Eén liedje dan, denkt ze, en ze ploft met wat chips op de bank. Het worden er natuurlijk toch weer meer, zo gaat het altijd. Ze schrikt als ze ziet hoe laat het is. Nu moet ik beginnen, denkt ze en ze gaat naar boven. Op de trap hoort ze Marit al lachen. De deur van haar zusters kamer staat open. Als Debby langsloopt ziet ze haar zus met Sofie op bed zitten. Ze lepelen een grote beker ijs uit.
‘ Ah, zusje,’ zegt Marit. ‘Ook een hapje? Lekker hoor.’ En ze houdt een lepel ijs op.
Debby loopt Marits kamer in, maar als ze wil happen, stopt Marit de lepel gauw in haar eigen mond en dan begint ze hard te lachen.
‘ Leuk hoor!’ Debby gaat haar kamer in. Ze zet muziek op, danhoeft ze dat stomme gegiechel van Marit en Sofie tenminste niet te horen.
Debby leert altijd bij muziek, ze kan zich juist veel moeilijker concentreren als het helemaal stil is. Ze is helemaal in haar Engelse tekst verdiept als ze voetstappen op de trap hoort. Nog geen tel later wordt de deur van haar kamer opengegooid. Ze ziet het al aan haar moeders gezicht: ze is kwaad. ‘Ik vind het zo onaardig van je,’ begint ze.
‘ Wat bedoel je?’ vraagt Debby.
‘ Doe nou maar niet net alsof je van niks weet. Ik had speciaal van dat lekkere ijs in huis gehaald, voor morgen als mijn leesclub komt. En jij hebt het vanmiddag opgegeten.’ Helemaal niet,’ zegt Debby. ‘Dat heb ik niet gedaan.
‘ Het bewijs ligt in de afvalbak, meisje,’ zegt haar moeder.
‘ Ik heb geen ijs gegeten,’ zegt Debby. ‘Dan moet je bij Marit
zijn.’
‘Debby, alsjeblieft,’ zegt haar moeder. ‘Dat je zoiets doet is al erg genoeg, maar ga nou niet Marit de schuld geven. Waarom kan ik je nou nooit vertrouwen?’ Haar moeder loopt weg.
Debby bijt op haar lip. Dat vindt ze nog het allerergste, als haar moeder zegt dat ze haar niet kan vertrouwen. Ze loopt naar de kamer van Marit, maar daar is niemand meer. Dit laat ze niet op zich zitten en ze gaat ze naar beneden. Marit en Sofie hangen voor mtv.
‘Jullie hebben dat ijs opgegeten,’ zegt Debby. ‘En mama geeft mij de schuld.’
‘Hebben wij ijs gegeten? Marit kijkt Sofie aan.
‘Ik weet van niks,’ zegt Sofie.
‘Ik ook niet,’ zegt Marit en ze lacht er gemeen bij.
‘Trut!’ roept Debby. De tranen staan in haar ogen. Ze rent de trap op. Boven gaat ze op haar bed zitten. Ze voelt zich machteloos.
Haar moeder gelooft haar niet, ze gelooft haar nooit.
Marit weet het altijd zo te brengen dat het net lijkt of zij de schuldige is. Haar moeder trekt altijd partij voor Marit. Dat komt omdat Debby op haar vader lijkt en sinds de scheiding haat haar moeder hun vader. Debby kan haar zus wel killen enSofie helemaal. Wat is zij blij dat die twee niet bij haar op school zitten.

Aan tafel doet Marit net alsof er niks is gebeurd. Ze praat aan een stuk door over haar vriendje. Ze heeft het uitgemaakt. Het is al de zoveelste dit jaar. Marit heeft meestal vriendjes en het duurt nooit langer dan een week. ‘Ik heb het helemaal gehad met die koters,’ zegt ze. ‘Ze zijn allemaal hetzelfde, kleuters zijn het.’
‘Weet je wat ik nou echt een leuke jongen vindt?’ zegt haar moeder. ‘Toine. Ik heb vanmiddag weer met zijn moeder getennist en toen stond hij achter de bar. Wat een heerlijk joch is dat toch.’
‘Op school zijn ook alle meiden verliefd op hem,’ zegt Debby.
‘Dat snap ik,’ zegt haar moeder. ‘Hij is ook knap en hij heeft helemaal geen verbeelding. Is dat geen jongen voor jou, Marit?’
‘Waarom voor Marit?’ vraagt Debby. ‘Omdat ze twee jaar ouder is, zeker. Dat maakt Toine heus niet uit.’
‘Het gaat er niet om dat jij jonger bent. Ik denk alleen niet dat jij enige kans maakt,’ zegt haar moeder. Ze kijkt Debby aan. ‘Je zal eerst moeten veranderen. Altijd die streken van je, daar valt zo’n leuke jongen echt niet op. Ik meen het, Marit. Je moet weer eens langskomen op de tennisbaan, dan zie je hem, want hij werkt er toch vrij vaak. Volgens mij is het echt jouw type. Ja liefje, als je met zo’n jongen aankomt, zou ik wel trots zijn.’
De rest van het gesprek hoort Debby niet meer. Ze denkt maar aan haar moeders woorden. Als je met Toine aankomt, zou ik wel trots zijn. Dat is juist wat ze zo graag wil: dat haar moeder ook trots op haar is. Stel je voor dat ik met Toine aankom, denkt ze, dan is ze eindelijk trots op mij en dan gelooft ze niet meer alles wat Marit zegt.

Debby moet er voortdurend aan denken als ze op haar kamer zit. Wat zal haar moeder opkijken als zij verkering met Toine heeft. Eerst is het alleen maar een gedachte, maar het wordt steeds belangrijker voor haar. En ineens weet ze het. Ik moet Toine krijgen. In haar gedachten ziet ze zich al met hem thuiskomen. Ha mam, dit is mijn nieuwe vriendje. Ze weet zeker dathaar moeder dan zou staan te kijken. En dan moest je Marit eens zien. Wat zou ze jaloers zijn. Dan zouden de rollen eens omgedraaid zijn, net goed. Moet ze haar maar niet altijd pesten. Ze weet wel hoe het komt dat haar zus zo gemeen tegen haar is. Marit is jaloers op haar omdat Debby veel beter kan leren. Alsof zij er wat aan kan doen dat Marit niet zo intelligent is.
Debby zucht. Ze kan Toine nou wel willen versieren, maar hoe pakt ze dat aan? Ze kan ook niet zomaar tijdens een repetitie van de schoolband de aula in stappen, dat willen ze helemaal niet. Ze denkt aan Kevin, die zit samen met Toine in de schoolband.
Ze zoeken trouwens een zangeres, dat stond in de schoolkrant. Wist zij maar iemand, dan had ze en goede smoes om met Toine in gesprek te raken. Kon ze maar via Kevin een ingang vinden, maar dat is ook geen optie. Ze heeft helemaal niet zoveel contact met Kevin. Wie wel? Kevin heeft het veel te druk met zijn bmx en zijn vriendengroepje.
Zijn vriendengroepje, dat is het! Ze moet zorgen dat ze daarin komt, dan is ze ook bij Kevin in de buurt. Maar hoe doet ze dat? Jordi zit ook in dat groepje en die mag haar niet. Het is een heel hecht groepje, ze laten je niet zomaar toe. Melissa ook niet. Debby denkt er de hele avond over. Zelfs onder het hiphoppen gaat het af en toe door haar heen. Vlak voor ze gaat slapen krijgt ze een ingeving. Ze moet via Fleur het groepje in zien te komen. Fleur heeft een broer met wie ze heel close is. Als ze nou eens verkering met Pieter neemt, dan laat Fleur haar heus wel toe. Geen echte verkering, natuurlijk. Als ze eenmaal tot het groepje is toegelaten, maakt ze het gewoon uit. Wat een goede zet! Die Pieter! In zichzelf moet ze lachen. Ze weet nu al hoe ze het gaat aanpakken. Een fluitje van een cent, die sukkel pakt ze zo in.
Debby pakt haar dagboek en slaat het open: Vandaag wilde mama me weer niet geloven, maar dat gaat veranderen. Over een poosje heb ik verkering met Toine. Mama vindt Toine geweldig en dan is ze eindelijk trots op mij… Debby staart voor zich uit. In haar gedachten hoort ze haar moeder ‘liefje’ zeggen en nou eens niet tegen Marit, maar tegen haar. Als dat zo is… dan is mijn allergrootste wens in vervulling gegaan schrijft ze eronder.